Tentdagen 2010: Tobben

Een flink aantal lezers was een paar weken geleden getuige van een zeer spectaculaire race. Geen auto- of motorrace op de weg of een racebaan, maar het gebeuren vond -om precies te zijn- plaats op maandag 9 augustus en wel in een brede sloot achter het sportveld bij de Willem de Zwijgerschool.

Het ging om de tobbe-race die in het kader van de Tentdagen werd gehouden en die bedoeld was om de sponsoractie van de Tentdagen tot een succes te maken. De opbrengst van deze actie was bedoeld voor het Inloophuis en voor de fietsactie “TourforLife”.

Nou, de sponsors van deze race hebben waar voor hun geld gekregen. Eén van de teams die zich hadden ingeschreven (en zich niet had teruggetrokken) was het team van de kerkenraad van de Hoeksteen. Het team bestond uit Cootje Heeringa, Tineke Hartvelt, Anky Rijneveld, Aad de Winter, Frans Willem Verbaas en ondergetekende.

Het was gestoken in een zeer professioneel uitziende outfit, hetgeen aan iemand van de kerkenraad van de Grote Kerk de uitlating ontlokte: ‘Zo, gaat de kerkenraad van de Hoeksteen tegenwoordig ook weer in het zwart?’ Helaas lieten de andere kerkenraden het deze avond volledig afweten, zodat we onze krachten niet eens op dit (water)vlak konden meten. Maar waarschijnlijk vonden ze zichzelf nu toch een beetje aan de zware kant.

Gelukkig kon de kerkenraad direct als een van de eerste twee teams starten. Het tobbevaren hield in dat er in een grote binnenband een kleine speciekuip was geplaatst waarin we geacht werden in hurkzit plaats te nemen, om vervolgens met behulp van een peddel een traject van zo’n 25 meter heen en terug af te leggen. Alleen het instappen bleek al een enorme toer. Onze voorganger beet het spits af en het lukte hem wonderwel droog terug te keren. Cootje die als tweede moest, ging binnen twee seconden, tot grote hilariteit van de omstanders, al kopje onder. Geen schoner vermaak dan leedvermaak, toch?  Ondergetekende was -wellicht mede door zijn Bondsachtergrond- toch wel wat aan de zware kant, want het lukte hem slechts één keer de heenweg te volbrengen, maar op de terugweg zakte hij toch weer door de mand (lees:band). Maar Anky, Tineke en Aad hadden de slag goed te pakken en wisten diverse malen heen en weer te varen, net als Frans Willem die op enig moment toch onderuit ging. Nadat ook Aad kopje onder was gegaan, moesten uiteindelijk Anky en Tineke om de eer strijden, maar beiden gingen roemloos ten onder.

Het ondergaan was echter niet het probleem, wel het feit dat de sloot blijkbaar bij de laatste baggerronde is vergeten. Mocht u daar ooit nog een sandaal zien drijven, laat die dan drijven, want de andere heb ik inmiddels weggegooid. En of het kleine kikkertje dat later bij Frans Willem en Marjanne op de overloop werd gesignaleerd, de weg naar de boerensloot heeft teruggevonden, is onbekend.

Stinken dat we deden, niet normaal. En toen allemaal lopend of op de fiets naar huis. Arme Anky, die helemaal naar Oost moest. Toen na een dik halfuur iedereen weer terug was, bleek geen van allen zich in jaren zo lekker onder de douche gevoeld te hebben. En de kleren, die moesten minimaal twee keer in de wasmachine om de modder en de lucht kwijt te raken.

Maar we kijken terug op een leuke, sportieve avond, waarop we  als team uiteindelijk toch een bedrag van € 555 konden afdragen. Sponsors: allemaal bedankt!

Remke van der Heide

 

Kerkblad