QUOTEs opgetekend binnen PG De Hoeksteen

Tegen Jezus’ dringende voorbede om hun eenheid, hebben de christenen driemaal “nee” gezegd. We willen niet één zijn – wij zijn protestanten. We willen niet één zijn – wij zijn katholieken. We willen niet één zijn – wij zijn orthodoxen uit Griekenland en Oekraïne. En wij, wij hier in Schoonhoven zijn nog iets veel beters. (Ds. C.P.Koole, 13-05-2010)

Bijbelse visioenen en profetieën roepen ons op om in een hopeloze wereld nieuwe hoop te ontdekken, in een liefdeloze wereld nieuwe liefde, in een vreugdeloze wereld nieuwe vreugde. (Ds.F.W.Verbaas, 08-08-2010).

Wanneer we zorgzaam en secuur met elkaar omgaan, dan ontstaat er eensgezindheid, en wordt het geloof nodigend en zelfs meeslepend, omdat de eenheid een vrucht van de liefde is. (Ds. C.P.Koole, 13-05-2010)

Het tolereren van Jezus was niet dat hij onze zonden verdroeg, maar dat hij ze wegdroeg, om ons weer als vrije, bevrijde mensen te laten leven. Het tolereren van Jezus uitte zich in een intense betrokkenheid en het uitte zich in een volledige vereenzelviging met ons mensen en onze gebrokenheid. Zijn tolerantie was een uiting van liefde. (Ds.F.W.Verbaas, 22-08-2010)

Een heel groot deel van de Nederlandse bevolking vindt dat christelijke gezichtspunten een plaats moeten houden in de publieke discussies en de besluitvorming. Ik word in deze overtuiging gesterkt door de realiteit van de afgelopen maanden: het waarden-vrije klimaat van een groot deel van ons financiële en openbare leven heeft onze maatschappij vergiftigd en verwond – dieper dan we dachten. Waarden als eerlijkheid, zelfbeheersing en verantwoordelijkheid worden pijnlijk gemist ! (Ds. C.P.Koole, 25 april 2010)

Profeten in de Bijbel zijn zieners. Zij zien wat anderen niet zien, of niet meer zien. Zij zien hoe God aanwezig is in de wereld, hoe God in de verborgenheid van Zijn heiligheid ons leven leidt, regeert, bevrijdt. En daar spreken zij van. Gedreven, enthousiast en met overtuiging. (Ds. F.W.Verbaas, 8 augustus 2010)

Zo gek is het helemaal niet, dat een groepje van onze gemeenteleden zich verplicht heeft om de Bijbel in een jaar helemaal door te lezen. Het gesprek met de Bijbel bevordert ons geloof en maakt van ons mondige christenen. (Ds.C.P.Koole, 6 juni 2010)

Onze Schepper blijft Zijn schepping trouw, blijft bezig met Zijn schepping. Het bijbelse scheppen is geen eenmalige daad. Het bijbelse scheppen is een geschiedenis, een doorgaand proces van herscheppen en herstellen. De hele Bijbel getuigt daarvan, van Genesis 1 tot Openbaring 22. (Ds. F.W.Verbaas, 8 augustus 2010).

Geloven in Jezus is: Hem telkens opnieuw leren zien en herkennen en ontmoeten als Hij die altijd in ons midden is. Daarvoor hoeven we niet ver voor te reizen, geografisch of religieus. Hij laat zich vlakbij vinden, thuis. (Ds. F.W. Verbaas 11 april 2010)

Er zijn voor ons veel mogelijkheden, die naar het geloof leiden en – sterker nog – het geloof heeft nog veel meer mogelijkheden om naar u en jou te komen. Voor zover het gaat om een waarachtig geloof, een ongeveinsd en oprecht geloof ! (Ds.C.P.Koole, 6 juni 2010).

Wij krijgen onze kinderen om ze weer los te laten, om hen hun eigen weg te laten gaan. Maar dat loslaten valt ons soms zwaar. Vertrouwen en geloof in de goede afloop - als je dat niet hebt, wordt opvoeden een wel erg zware taak. (Ds. F.W. Verbaas 7 februari 2010)

Als er iemand is die vrijmoedig durfde te spreken, was het Paulus wel. Het kostte hem jaren gevangenis en hij ontsnapte meerdere keren aan de dood. Toch ging hij door. (Lucas in de musical)

God maakt door zijn zoekende liefde iets los in ons bestaan. Hij is als de zon, die een bloemknop doet opengaan. Hij roept zo indringend, dat onze dovemans oren gaan luisteren. Als we bidden tot God, dan is dat een echo op zijn hartveroverende Woord. (Ds. C.P.Koole, 22 nov. 2009).

Na je veertigste moet je je niet meer verschuilen achter wat je ouders allemaal fout hebben gedaan, achter de tegenslagen uit je jeugd, achter de omstandigheden die zo tegen zaten. Als je veertig bent, heb je de tijd gekregen om je eigen gezicht te vinden, om je eigen identiteit te ontwikkelen. Veertig jaar: dat is lang, maar dat is niet eindeloos. Het houdt ook een keer op. Vanaf je veertigste ben je verantwoordelijk voor je eigen gezicht. (Ds. F.W.Verbaas 14 februari 2010)

Wat gaan ze vaak raar met mijn brieven aan de haal. Ze zijn gewoon bedoeld als hart onder de riem voor de mensen van toen. Zoals je een brief aan je geliefde schrijft: niet bedoeld als preek of bevel. Dus geen Bijbelteksten of nieuwe Paulus-wetten. (Paulus in de musical)

Ik herinner me de oude Hervormde Kerk van Breukelen, waar ik vroeger wel eens preekte. De adel zat in een hoge bank die net iets hoger was dan de preekstoel, zodat de adel niet op hoefde te kijken naar de predikant, maar zodat die predikant moest opkijken naar hen! Met andere woorden: Wij edelen doen voor niemand onder – ook niet voor het evangelie! Hier in de Hoeksteen hebben we trouwens een hele gaanderij voor de kerkgangers die graag willen dat de predikant tegen hen opkijkt! (Ds. F.W.Verbaas, 18 okt. 2009)

Geloven betekent dat je het wonder de kans moet geven.(Paulus in de musical, april 2010)

In de bijbelse traditie is het krijgen, kennen en gebruiken van een naam niet alleen belangrijk, maar ook een ernstige zaak. Net zoals het hooghouden en gedenken van de naam van een gestorvene. Misschien heeft dat te maken met de opvatting, dat in het oude Oosten de naam het wezen van een persoon uitmaakt. Een mens draagt niet alleen een naam, maar een mens is zijn/haar naam. Ds. C.P.Koole, 22 nov. 2009

Lezen ze mijn brieven nog steeds? Als dat maar goed gaat. Ik heb die brieven bijna tweeduizend jaar geleden geschreven. Als ze daar maar niet allerlei rare dingen aan ontlenen. Had ik onder elke brief maar gezet: ‘Na lezen verscheuren!’. (Paulus in de musical, april 2010)

Uitverkiezing is Bijbels gezien een bedenkelijk voorrecht! Sommige uitverkorenen vragen God vroeg of laat of ze het stokje van de uitverkiezing niet aan iemand anders door mogen geven. (Ds. F.W.Verbaas, 18 okt. 2009)

Luther hoorde in het vuur van de prediking ook nog de varkens knorren, omdat ze spek en worst brengen. Je denkt dan: laat de Partij van de dieren het maar niet horen. (Ds. C.P. Koole, 8 februari 2009)

Het is als met alle lastige boodschappen: die komen vaak moeilijk over. Wij luisteren selectief, wij horen meestal alleen wat we willen horen. (Ds. F.W.Verbaas, 18 oktober 2009)

De vraag van Jezus zelf blijft actueel: Wie zeggen de mensen, dat Ik ben?. En dan is het antwoord steeds: De grote hervormer, de profeet, die een betere samenleving predikte, waarin het met het recht van de sterkste gedaan zou zijn en er overvloed voor allen is. (Ds. C.P. Koole, 22 maart 2009)

Groot zijn wij in de kerk van Christus niet wanneer wij ons laten dienen, maar wanneer wij bereid zijn de ander te dienen.(Ds. F.W.Verbaas, 18 oktober 2009)

In zijn tijd gold Paulus daarom niet als een reactionaire vent die vrouwen achter wilde stellen, maar als een evangelische emancipator! (Ds. F.W. Verbaas, 10 januari 2010)

Als je daar in de hof van Getsemane bent, dan besef je dat je op de plek of vlak bij de plek bent, waar het werkelijk is gebeurd. Hier is begonnen wat uiteindelijk zou eindigen op de executieplaats Golgota. Hier werd Jezus doodsbang…Nee, het is geen voorbij verleden, maar het wordt voor je realiteit. (Ds. C. P. Koole, 22 maart 2009)

De ereplaatsen in de kerk van Christus, dat zijn alle plaatsen waar wij elkaar dienen door de ander met onze zorg en aandacht en hulp en liefde groot en bijzonder te maken.
(Ds. F.W.Verbaas, 18 okt. 2009)