1 Seconde

In 1 seconde moest Sven Kramer beslissen of hij de aanwijzing van Gerard Kemkers om naar de binnenbaan te gaan, zou opvolgen of niet. 1 seconde in wat hij noemde ‘een van de belangrijkste momenten in mijn leven’. Hij reed de snelste tijd, een Olympisch record, maar het telt niet. Het enige wat telt, is de beslissing die hij in die ene seconde nam.

Er zijn beslissende seconden in het leven. Je zou soms willen dat je de tijd een paar seconden terug kon draaien om een ander besluit te nemen. Seconden die beslissend zijn op veel gebieden: voor de persoon zelf (wat doet dit met de vechtlust van Kramer), voor relaties (hoe gaat het verder tussen Kramer en Kemkers), voor hoe je in het leven staat (vertrouwt Kramer ooit nog een ander in een wedstrijd). Het gaat om vertrouwen: vertrouwen in jezelf en in de aanwijzingen die je krijgt van vertrouwde anderen. Het gaat ook om vergeven: kan je jezelf een verkeerde keuze vergeven, en kan je een ander een verkeerde aanwijzing vergeven?

Sven Kramer is een held omdat hij bijna tegelijkertijd boos kon zijn op Kemkers (‘Die klootzak heeft me naar de verkeerde baan gestuurd’) maar ook kon vergeven: op een vraag, kort na de wedstrijd, gaf hij aan dat dit toch niet het einde van zijn samenwerking met Kemkers hoefde te zijn.  Zo vergeven, eerlijk naar je eigen gevoel en ook eerlijk naar de ander, is een goed voorbeeld voor ons!

Adriaan van ’t Spijker (avantspijker@gmail.com)