Regen in januari

In december is het buiten guur en binnen gezellig. De kerstboom is opgetuigd, overal branden lampjes, het ruikt naar speculaas en lekker eten. Er zweven engelen in de lucht, die liedjes oproepen over hoe mooi het leven samen met vrienden en familie is. Vrede op aarde, in de mensen een welbehagen.

In januari is het allemaal anders. De engelen zijn naar huis, Maria en Jozef gevlucht naar Egypte. De kamer is een stuk kaler en ongezelliger zonder de kerstboom en sfeerverlichting. Buiten regent of ijzelt het. We moeten met z’n allen het gewone leven weer in. Als we niet uitkijken blijft er na de kerst alleen een dieet en een katerig gevoel over.

Het wordt weer:

Geef vrede, Heer, geef vrede / de aarde wacht zo lang.

Juist nu komt het erop aan voor ons als gemeente. In december is het makkelijk om kerk te zijn: de kerstnachtdienst is geliefd; ook mensen die we anders niet of nauwelijks zien, staan ervoor in de rij. Maar nu moeten wij naar buiten, de wereld in; net nu het koud is en we liever binnen blijven om na te genieten. Nu blijkt of we echt vernieuwd en van binnen voldoende opgewarmd zijn om de kou van de wereld te trotseren.

Alleen dan worden ook de laatste regels van gezang 285 waar:

Maak ons een levend teken / uw vrede wint de strijd.

Ik wens ons als gemeente toe dat we ook in 2010 een levend teken zijn van onze Heer!

Adriaan van ’t Spijker (avantspijker@gmail.com)


 

zondagsbrief
Zondagsbrief
preek
Preek van de week
samen
Samen
kerkradio
Kerkradio