Met een intens verlangen naar Jezus in mijn leven

De Heer is met je!
In het licht van die groet zijn we vanmorgen bij elkaar. Als doopouders, als gemeente, straks de dopelingen. Zo spreekt God vandaag tot ons door zijn Woord: Ik zal met je zijn. De engel roept het. Het water van de doop verwijst ernaar. De Heer wil met ons zijn.

Het is de tijd van Herodes, schrijft Lucas. Het is de tijd van IS, schrijven de kranten. De tijd van wantrouwen en van angst. Van een uiterst onzekere toekomst. In wat voor wereld groeit mijn kind op? Hoe ziet haar leven er over 20 jaar uit. Leeft hij over 15 jaar nog wel in een veilig land? Is er dan nog iemand die een goed woord spreekt, of staan we tegen elkaar op en bevechten we alleen nog maar ons eigen plekje?

Het is de tijd van Herodes en de tijd van IS.
Of is het de tijd van God?

In de zesde maand zond God de engel Gabriel naar een vrouw uit Nazareth.

Het is de tijd van God.

Hij komt ons tegemoet. Bijna geruisloos. Op kousevoeten. Door een engel aangekondigd, die het bijna fluistert: Maria, de Heer is met je.

Zo komt God in de wereld. Het is onbestaanbaar. Niet met bommengeweld of met een klievend zwaard. Maar bijna teder en overrompelend komt God naar ons toe om onder ons te wonen. Gezegend ben je Maria, jij zult de moeder worden van de Allerhoogste.

Letterlijk. In de schoot van Maria. Die vrouw, een jong meisje nog, uit Nazareth. In haar wil Jezus wonen, groeien en uit haar geboren worden. Zo komt God onze wereld binnen.

God doet aan ons
Met de groet van de engel komt Maria in het licht te staan. Haar naam wordt genoemd, haar leven wordt erkend. Jij, meisje uit Nazareth, zo kwetsbaar en klein. In jou wil God wonen. Het wordt haar aangezegd. Een Woord dat ze ontvangt. Het was het verlangen van elke vrouw in Israël, om de Messias te mogen dragen in je schoot. Moeder van Jezus te zijn. Het is die vreugde die Maria ten deel valt.

En zo is Maria de gestalte geworden van de kerk. Geroepen om Jezus in je midden op te nemen. Hem in je hart te laten wonen en voorgoed aan Hem verbonden zijn. Zijn lijden te delen, zijn dood te sterven.

In het spoor van Maria horen wij vandaag datzelfde woord: de Heer is met jou. Is dat niet diep ontroerend? Hij zelf wil onder ons wonen. Wie kiest er uit vrije wil voor, om hier op deze aarde te wonen? Welk mens zou uit eigen beweging deze plek opzoeken om bij de mensen te zijn?
God zelf wil hier op aarde wonen. In jouw leven. Hecht met ons verbonden.

Maar goed, heb ik zelf nog iets in te brengen? Het kan ons wel aangezegd worden, maar wil ik dat wel? Het is nogal wat. Of overkomt God je en heb je het gewoon te aanvaarden als Hij in je leven komt?
Ja en nee.

Nee, want Maria mag helemaal meedoen in het evangelie. Ze stelt haar vragen, ze toont haar ontzetting. Hoe kan dat gebeuren? Zwanger worden, maar nog nooit met een man het bed gedeeld? Hoe is het mogelijk?
Haar vraag is anders dan die van Zacharias.
‘Hoe zal ik weten of dat waar is?’ vroeg Zacharias, toen de engel vertelde dat hij een zoon zou krijgen. Geen geloof in het woord van God. Maar Maria gelooft het woord, ze vraagt enkel: ‘Hoe zal dat gebeuren?’

En als was het een scheppingsverhaal schildert de engel haar hoe zij moeder zal worden. Adem van de heilige Geest en de schaduw van de Allerhoogste Heer, roepen een leven in jou wakker. Een heilig leven. Zoon van God is Hij.
Hier zie je zo teder hoe de Allerhoogste God zich inlaat met een gewoon mensenleven. Maria draagt de redder in haar schoot. Uit haar zal Hij worden geboren.

Niet ontstaan door de wil van een man, maar door de wil van God. Al ons rekenen en onze wetten en verwachtingen schuift God aan de kant. In Maria maakt God een nieuw begin. Kind van Maria, kind van God. Zo wil Hij in ons midden wonen.
Te hoog gegrepen? Fabeltje van lang geleden? Of scheppingskracht van God, die spreekt en het is er.

Maria mag helemaal meedoen, met haar emoties en haar vragen. En tegelijk, als de engel het haar aanzegt, is het al werkelijkheid geworden. En wordt zichtbaar hoe overrompelend God in je leven komt en zegt: je hebt Mij nodig. Ik wil in jouw leven zijn. En breekt Hij dwars door al die vragen en onmogelijkheden heen. Door al je aarzelingen en je terughoudendheid misschien. Wil ik dit wel, kan ik dit geloven, laat me vrij zijn, zonder God.
God komt gewoon zo in je leven, heel dichtbij om je aan te raken met licht en liefde. Dat is nogal wat. Maar gaat het niet zo in ons leven? Als je terugdenkt aan hoe je God hebt leren kennen, of misschien zit je er wel middenin, zoek je naar waar Hij is in je leven, is het dan niet net zo als bij Maria?

God is de eerste. Hij maakt je ziel wakker en brengt licht in je leven. Ergens gaat dat helemaal buiten je om. Het gebeurt aan je, het overkomt je. God zoeken en door Hem gevonden worden. Dat is een hele omgekeerde beweging. Dat je zoekt, en niet vindt. Maar gevonden wordt.

Zoals die kleintjes straks het water voelen op hun voorhoofd. Daar hebben ze niet zelf voor gekozen, het gaat buiten hen om. En terwijl alles en iedereen zegt: je moet zelf kiezen. En wat je ook kiest, als je er maar achter kunt staan. In de kerk geloven we dat God kiest. Voor jou en voor mij. Voor die ukkies die Gods naam nog niet eens kunnen noemen. Maar Hij wel. Senn, Levi, Merel, Aiden. Hij noemt ze bij hun naam en zet ze vandaag en alle dagen in het licht van zijn trouw.

Je hebt Jezus nodig in je leven. Om Hem in je te dragen, zoals Maria Hem droeg. Dat hij zo je in leven is en je zo aan Hem verbonden bent, dat zijn leven jouw leven is, zijn dood jouw dood is. Het is het Evangelie. Zo tegendraads en zo niet van deze tijd. Een God die zo in je leven komt en zegt: je hebt mij nodig.

En tegelijk, zo ontroerend goed en trouw. Jullie kindjes hoeven hun leven niet zelf te maken tot een mooi en succesvol leven. Maar hier in Gods huis klinkt tot hen, tot ons: kind van God mag je zijn. Leef in zijn licht.

Maar hoe mooi ook, is het ondertussen helemaal niet verwonderlijk als je daarvan schrikt, er voor wegduikt, je handen voor je ogen slaat. Want hoe dan ook gebeurt er iets met je, als God in je leven komt. Word je opgetild en verhoogd. Moet je een weg gaan die God wijst, maar die je zelf niet wilt. Of word je omgekeerd naar God toe. Moet alles ineens anders in je leven. Het is ook héél ingrijpend, als God met je is.

En misschien dat we dat allemaal ergens ook wel aanvoelen. Ja, als ik met God in zee ga, als God met mij in zee gaat, dan is dat niet zomaar. Dan heeft dat ook wel gevolgen voor mijn leven. Voor iedereen van ons misschien weer anders. Maar je bent nooit meer dezelfde als je in het licht van God komt te staan.

Toewijding
Het trof mij de afgelopen weken in de gesprekken die we met elkaar hebben gevoerd. Hoe jullie vertelden aangeraakt te zijn door het geheim van Gods liefde. Vol overtuiging, of zoekend en tastend. En hoe jullie zeiden: ze moeten van God horen. Ons kleintje moet weten wie God is. Het is zo nodig om dat te weten, te leren aan hen. Als een toewijding aan God. Of als ondersteuning van je partner in de keuze die hij, die zij daarin maakt.

Mijn hart raakt altijd weer ontroerd als ik die moedige, gelovige woorden van Maria weer lees. Die dappere, kwetsbare toewijding aan God, als ze na dit alles zegt: Hier ben ik Heer. Mij geschiedde naar Uw Woord. Mag het zo gaan, zoals U wilt dat het gaat.

Machtige woorden van dat meisje uit Nazareth. Woorden waarmee Maria ons voorgaat in het geloof. Zo je eigen leven loslaten, je eigen plannen laten varen en je voegen naar de wil van God. Dat is niet zomaar gezegd, dat weten we allemaal wel. Dat is niet zomaar gezegd en gedaan, je voegen naar de wil van God. Goddank was Maria bereid dat te doen. Zij droeg de Messias, uit haar is Hij geboren. Zijn leven mogen wij delen, nu en voor altijd.

Zo voegen wij ons vandaag, door de doop, op de weg die God ons wijst. Met een intens verlangen naar Jezus in mijn leven. Die in het water van de doop zo zichtbaar wordt. Hij laat de wereld niet voor wat het is, God vermijdt de duisternis niet. Hij zelf komt tot ons. Tot ons, die zo graag ons eigen leven leven, zelfbewust en zelfstandig. En tegelijk zo diep verlangen naar Gods licht in ons leven.
Vandaag klinkt het voluit, in Woord en in water: de Heer is met je!

Halleluja, amen.

Lucas 1: 26-38
Zondag 6 december 2015, 10.00 uur
2e Advent, doopdienst
Ds. Hanneke Ouwerkerk