Alles op zijn tijd…

Er is een tijd om te scheuren en een tijd om te herstellen, zegt het bijbelboek Prediker. In het onlangs uitgekomen
historisch magazine over Schoonhoven en het geloof, worden heel wat verhalen opgedist over scheuringen in het
kerkelijk leven. Toegegeven: die scheuringen leveren vaak boeiende en spannende verhalen op. Maar is het niet in
de eerste plaats de taak van religie om mensen te verbinden met God en met elkaar?

Vooral de laatste jaren zijn er gelukkig ook verhalen te vertellen over kerken die kiezen voor samenwerking. De jeugd, die steeds minder hecht aan scherpomlijnde kerkgrenzen, neemt daarin vaak het voortouw. Jongeren van bijvoorbeeld de Grote Kerk, de Rafaëlgemeente en De Hoeksteen trekken in een Youth Alpha-cursus intensief met elkaar op. Maar ook de kerken zelf zijn steeds meer gericht op het repareren van oude scheuren. Op herstel dus.

Zo houden enkele kerken sinds een paar jaar aan het eind van de zomer een openluchtdienst in het stadspark van Schoonhoven. Het grasveld dat daarvoor gebruikt wordt, is omgeven door prachtige bomen. Als je er oog voor hebt, is dat veldje op zichzelf al een natuurlijke kerk: de bomen zijn de kerkpilaren, de bladeren vormen het kerkdak, de rijen opvouwbare stoelen die de bezoekers zelf meenemen maken de kerkbanken.

En wie omhoog kijkt, heeft door de bladeren heen rechtstreeks zicht op de hemel. In die parkdiensten laten de kerken van Schoonhoven zien hoe ze tegenwoordig graag aanwezig willen zijn in en voor de stad: zonder drempels, toegankelijk voor iedereen, zoekend naar samenwerking. Op het liturgieboekje van de parkdienst van vorig jaar was een oude 18e eeuwse gravure afgebeeld: Schoonhoven gezien vanaf de overkant van de Lek. Altijd mooi, die oude tekeningen van onze stad. Maar de reden om juist deze afbeelding op de liturgie af te drukken, waren de twee gevleugelde engeltjes die boven Schoonhoven waren afgebeeld. Beiden droegen een stadswapen en een van hen blies daarbij ook nog eens vrolijk op een bazuin, een instrument dat we sinds het WK Voetbal in Zuid-Afrika in 2010 gemakshalve maar vuvuzela noemen.

Zo onbekommerd als vroeger tekenen kunstenaars tegenwoordig geen vliegende engelen meer boven de stad. Maar nog altijd koesteren de kerken in Schoonhoven hun oude geheim: dat de hemel ook boven Schoonhoven niet leeg is, maar bewoond wordt door God die onze bron is van geloof, hoop en liefde. Nog niet alle kerken doen mee aan de parkdiensten. En de moskee is ook nog niet van de partij. Dat komt hopelijk nog eens. Alles op Zijn tijd.

Ds. Frans Willem Verbaas
(Bovenstaande overweging is een bewerkte versie van de tekst die verschenen is op de achterzijde van het onlangs verschenen historische magazine: Geloof in Schoonhoven.)