Als Goede Vrijdag en Pinksteren op één dag vallen

Aan het begin van het Marcusevangelie, als Jezus wordt gedoopt door Johannes de Doper, scheurt de hemel open en daalt de Geest als een duif op Jezus neer. Uit de hemel klinkt de stem van God: Jij bent mijn geliefde zoon! (Mc. 1:9,10). Aan het eind van het Marcusevangelie, als Jezus sterft, scheurt er opnieuw iets open: dit keer is het de voorhang van de tempel. En opnieuw klinkt er een stem, dit keer niet uit de hemel, maar van de aarde. De Romeinse centurio die tegenover de gekruisigde Jezus staat, zegt: Werkelijk, deze mens was Gods Zoon (Mc. 15:39). De stem die bij de doop van Jezus klonk vanuit de hemel, wordt bij de dood van Jezus vanaf de aarde overgenomen en bevestigd. Door een Romeinse militair.

Wat is er toch gebeurd met die militair die op Golgotha tegenover de stervende Jezus stond? Waarschijnlijk had hij al ontelbare mensen zien sterven. Terechtstellingen waren dagelijkse werk voor hem. Waarom is die man na deze terechtstelling niet gewoon naar huis gegaan om een hapje te eten en uit te rusten van een dag werk? Wat maakte deze terechtstelling zo anders dan alle andere terechtstellingen?

In de Nieuwe Vertaling staat dat Jezus na een luide kreet de laatste adem uitblies. In de oudere vertaling van het NBG lezen we dat Jezus de geest gaf. Marcus gebruikt een Grieks werkwoord waar het woord pneuma inzit. Pneuma kan zowel met adem als met geest worden vertaald. We zouden ook heel goed kunnen vertalen met: en de centurio zag dat Jezus de geest uitblies. Het mooie van deze vertaling is, dat zij op een bijzondere manier verwijst naar de doop van Jezus. Toen, bij zijn doop, daalde de Geest in de gedaante van een duif op Jezus neer. Nu, vanaf het kruis, geeft de stervende Jezus de geest terug door de geest over de wereld uit te blazen. En dus ook over de Romeinse centurio, die als vertegenwoordiger van de niet-joden, van ons dus, bij het kruis staat. Door te kiezen voor de vertaling: en de centurio zag dat Jezus de geest uitblies, wordt bovendien een verband met het Pinksterverhaal zichtbaar. Ook met Pinksteren ging de heilige Geest immers waaien over mensen van alle nationaliteiten die in Jeruzalem aanwezig waren.

Jezus blies op Golgotha de geest uit, en de Romeinse centurio werd door die geest geraakt en vervuld. Ter
plekke werd hij door de heilige Geest gedoopt en opnieuw geboren. Er gebeurde niets minder dan een
wonder, hoe is anders te verklaren dat deze heidense militair opeens zijn geloof in het openbaar beleed?
Werkelijk, deze mens was zoon van God. Het was nog maar Goede Vrijdag, maar het Pinksterfeest was al
begonnen.

Ik weet niet hoe het kwam, maar de paasdienst van dit jaar had iets pinksterachtigs. Kwam het door het
prachtige weer, of door de bomvolle kerk, dat iedereen zo vrolijk was en zong of zijn leven er van afhing? Of was het de heilige Geest die alvast van zich liet merken? Dat zou best kunnen, want de heilige Geest laat zich echt niet vastpinnen op de vastgestelde datum van het Pinksterfeest. Als we goed naar het lijdensevangelie van Marcus luisteren, dan horen we hoe de heilige Geest al op Goede Vrijdag begint te waaien waarheen hij wil.

Ds. Frans Willem Verbaas