Eva’s hersenen aten een appel

Zoals u misschien weet, wordt er tegenwoordig weer hevig gediscussieerd of de ziel wel bestaat. Dick Schwaab heeft een boek geschreven: Wij zijn ons brein. Dat boek verkoopt als een tierelier. Hij stelt dat wij niet meer zijn dan uitvoerders van impulsen van onze hersenen. Wij beslissen niet zelf wat we doen, maar onze hersenen hebben al lang besloten wat we doen. En daar hebben we geen invloed op, want hoe onze hersenen eruit zien, is genetisch bepaald. We denken wel graag dat wij zelf beslissen, maar dat is niet meer dan een mooie fantasie. Uiteindelijk krijgen Adam en Eva dan toch nog gelijk: ze konden er niets aan doen dat ze van de appel aten. Hun hersenen gaven een impuls, en die hersenen hebben ze van God gekregen.

Volgens mij is dat de mooiste fantasie die er is: uiteindelijk zijn we niet zelf verantwoordelijk voor wat we doen. Dat zouden we graag willen! Niet als het ons goed gaat, maar wel als we iets hebben gedaan dat we liever niet hadden gedaan. Had God ons maar anders moeten maken. Dat laatste zal Dick Schwaab natuurlijk niet zeggen, want ik denk niet dat hij in God gelooft.

Al sinds er mensen zijn, proberen ze onder hun verantwoordelijkheid uit te komen. Het komt er altijd weer op neer dat iemand of iets anders schuld heeft aan ons gedrag. Volgens mij is de enige manier om aan je verantwoordelijkheid te ontkomen, je verantwoordelijkheid nemen en je fouten aanpakken. Dat is de enige manier waarop de wereld beter wordt.