Geloofwaardigheid en betrouwbaarheid

Het gaat vandaag om geloofwaardigheid en betrouwbaarheid. Hoe kan een mens geloofwaardig, betrouwbaar, authentiek spreken vanuit zijn geloof?
De profeet Ezechiël wordt geroepen om te midden van en ook tegen Israel te spreken. Te profeteren. Dat zal een profetie zijn van oordeel en genade. (In Ezechiël 1-24, het eerste deel wordt veel over het oordeel gesproken en weinig over de genade; in hoofdstuk 33-48, het derde en laatste deel van Ezechiël wordt weinig over het oordeel en juist veel over de genade gesproken.)

Maar eerst komt het oordeel. Onheilsprofeet zijn, dat is geen makkelijke baan.
In zijn roepingsvisioen ziet en hoort Ezechiël hoe God Israel aanduidt als: een rebellerend volk. Mensenkind, ik stuur jou naar de Israëlieten, naar die rebelerende gojim. God maakt zijn volk in vers 3 uit voor een stelletje gojiem, heidenen! Het wordt direct erg kritisch, allemaal…

En tot drie keer (vers 5, 6 en 8) wordt Israel letterlijk een hardnekkig huis genoemd. Soms geven mensen hun huis een naam: Huize weltevreden, Boszicht, Eben Haëzer, Hier is het, Rust roest… Ezechiël hoort in zijn visioen hoe God Israel Huize Hardnekkigheid noemt.
Ga er maar aanstaan: gezonden worden naar een stel rebelerende gojim, en naar Huize Hardnekkigheid, om daar een kritische geluid te laten klinken. Dan hoef je niet te rekenen op een warme ontvangst met koffie en gebak. Eerder op pek en veren.

Ezechiël hoorde zelf bij een eerste groep ballingen die in 593 v. Chr. naar Babyonië zijn gevoerd. Na hem zou in 586 v. Chr. een tweede, grotere golf ballingen volgen. Zeven jaar later dus. Zover is het nog niet. Het kan nog anders. (Net als met Jona en Nineve, jaren later – toen kwam het binnen 40 dagen nog goed, net op tijd.)
Ezechiël moet de ballingen in Babylonië en de Joden in Israel gaan zeggen dat de ballingschap geen noodlot is. Maar een lot dat men zelf over zich afroept. Een keuze. Het gaat om de levensstijl van Huize Hardnekkigheid die wordt gekenmerkt door goddeloosheid en onmenselijkheid – die twee hangen in de Bijbel onlosmakelijk samen. Een levensstijl heeft consequenties. De consequentie van Israëls ‘heidendom’ is: het verdwijnen van de vrijheid en de waardigheid van het uitverkoren volk. (Op een muur in het Weteringplantsoen te Amsterdam, staan de woorden van verzetsman Van Randwijk: Een volk dat voor tirannen zwicht, zal meer dan lijf en goed verliezen, dan dooft het licht. Zwichten is geen noodlot, maar een keuze.)

De grote bijbelse profeten zagen de ballingschap vooral als Gods oordeel over de handel en wandel van Israel. Dat oordeel mocht ook Ezechiël aan gaan zeggen.
Maar ja, wie zit er te wachten op onheilsprofeten? Op kritiek? De Polen zijn momenteel woest omdat de PVV op internet een klachtenlijn over Oost-Europenanen heeft geopend. Wij zouden ook niet staan te juichen als de een of andere Poolse politieke club een klachtenlijn over Nederlanders zou openen. Zo zitten wij mensen nu eenmaal in elkaar: als we kritiek krijgen (of die kritiek nu terecht is of niet), is onze eerste impuls: terugdeinzen, ontkennen, boos worden en terugmeppen, want aanval is de beste verdediging.

Lees meer…