Herkouwen van het zondvloedverhaal

Tweede zondag over de zondvloed. Het taaiste deel. We zitten nu middenin de ramp. alles en iedereen verdrinkt in de zondvloed, er is nog geen land in zicht, nog geen duif om los te laten.  Hoe houden ze het vol daar in die Ark? Daar gaat het over vandaag.
Het zondvloedverhaal is een rampenfilm. Ik heb vorige week gezegd: we moeten de bijbel lezen zoals een koe gras eet, telkens weer herkauwen. Totdat de sappen en de voedzame stoffen vrijkomen. Dat geldt zeker voor het zondvloedverhaal. We gaan er vandaag mee door, met het herkauwen van het zondvloedverhaal. Waarbij ik zal proberen om zo min mogelijk te herhalen wat ik vorige week ook al heb gezegd.

1. (We leven voor of na de ramp.) 
Het zondvloedverhaal is een verhaal dat we terugvinden in veel heilige boeken. En het zondvloedverhaal blijft ook aan ons moderne mensen nog altijd kleven als een lastig stukje plakband aan je vinger. Je kunt het moeilijk met droge ogen lezen. Niet omdat we bang zijn dat het opnieuw gebeurt – sinds gisteren weten we dat de wereld, ondanks de overmoedige voorspellingen van een Amerikaanse dominee  zo snel niet vergaat…  Maar omdat de zondvloed ons, op een diep niveau, herinnert aan de rampen die we zelf vroeg of laat meemaken. 

Soms is dat een ramp die je overkomt. Je werkt als kamermeisje in een hotel en een gast randt je aan. Een golf van publiciteit en totale verwarring spoelt over je heen.
Soms is dat een ramp die je over jezelf afroept. Je bent een rijke man die alles heeft, maar je kan toch je handen niet van dat ene arme kamermeisje afhouden. En van het ene op het andere moment sta je voor de hele wereld in je hemd. Ook al ben je nog niet eens veroordeeld, je wordt overspoeld door ellende.
De grote ramp waarover Genesis vertelt, de zondvloed, is er vooral een van deze categorie: Genesis 6,11: In Noachs tijd was de aarde in Gods ogen verdorven en vol onrecht. Men heeft de ramp over zichzelf afgeroepen, al moeten  er slachtoffers geweest zijn (kinderen, dieren) die er echt geen schuld aan hadden, die het dus overkomen is.
Zo was het, zo is het, zo zal het altijd zijn. We leven voor of na de ramp. Of er middenin. We worden ziek. We krijgen tegenslag. We begaan de stomste fouten. Vroeg of laat gaan we allemaal dood. Gistermiddag verongelukte een jonge motorrijder bij Bergambacht – hij botste op een auto van de huisartsenpost  die op de linkerweghelft was gaan rijden… We leven voor of na de ramp. Of er middenin. De zondvloed vertelt dat rampzalige verhaal, dat we deep down allemaal zo goed kennen. Maar de zondvloed vertelt nog iets meer. Er wordt ook verteld over een enorme bewaarkist, een ark, waarin God bewaart wat hem het liefste is: het leven van mens en dier. Dat leven is ook voor God zo heilig dat hij het door de ramp heendraagt. Want God laat altijd de kans open vor een nieuw begin.   Lees meer….