“Hoe lang blijft u nog op twee gedachten hinken? Als de HEER God is, volg hem dan; is Baäl het, volg dan hem”

Het is een spannend verhaal: de geschiedenis van de profeet Elia op de berg Karmel. Het begin maakt duide- lijk, waar het allemaal om draait. De profeet wil dat het volk een keuze maakt. Dit is belangrijk genoeg, om over na te denken. Blijkbaar hebben we de vrijheid om te mogen kiezen. Je mag zó en je mag zo ook ànders. Wilt u God dienen? Wilt u iets anders of helemaal geen? In de godsdienst mag u doen wat u wilt…

Misschien geldt dat in onze tijd nog wel meer dan ooit. Naar de kerk gaan, belijdenis doen, kinderen laten dopen en avondmaal vieren – we doen het niet omdat het van ons verwacht wordt. Voor de buren hoeven we het niet te doen. En ik denk aan wat ouders over hun opgroeiende kinderen te zeggen hebben in onze omstandigheden. Graag zouden moeders en vaders het anders willen met hun tieners … maar ze hebben het hunne gezegd en gedaan en ze moeten het voor het vervolg overgeven. Onze kleinkinderen, kinderen en wijzelf – we hebben onze vrijheid!

En wat een keus heb je allemaal. Vroeger waren we altijd nog wel in de buurt van de christelijke traditie. Voor kerkgaan hadden we geen ander alternatief dan: niet gaan. Ook als ‘andersdenkenden’ bleven we nog wel wat in de buurt van de kerk. Maar de Joden en moslims, die honderd jaar geleden alleen bekend waren uit zendingskrantjes, lopen vandaag zo van de tv-beeld- buis onze kamer binnen. We zien onze Marokkaanse stadsgenoten voor hun vrijdaggebed hun moskee aan de Mr.Kesperstraat binnengaan. En we zien hoe zij hun kinderen en kleinkinderen met die van ons op school

brengen. De vraag is dan: Vanwaar die vrijheid om te kiezen?
Ik weet een gelovig antwoord: omdat we zin in de dienst van God moeten hebben. Het is een zaak van liefde en het gaat spontaan, net zoals in de liefde tussen mensen. Jonge mensen kunnen voor elkaar kiezen en ouders kunnen advies geven, maar ze moeten het zelf weten. Als iemand voor een ander onder dwang (van wie of wat dan ook) zou kiezen, was het geen liefde meer.

De profeet Elia maakt duidelijk, dat dit helemaal geldt voor de keus van de God, die we willen hebben. U mag kiezen: Hij of een ander. Het is een kwestie van het ‘ja’ of het ‘nee’ van de liefde.

Nu Frans Willem Verbaas als een van de voorgangers binnenkort vertrekt naar Heusden, wil ik dit hem nageven. Volgens mij, is hij telkens zó in de kerkdiensten van onze Hoeksteen voorgegaan: niets moet. We zijn naar de kerk gekomen voor de dienst van het Woord, van de sacramenten en de gebeden. Maar niet om onze godsdienstige plichten, om iets wat nu eenmaal van ons verwacht wordt, omdat het zo hoort of omdat we toch wat willen op zondagochtend. God heb ik lief en alles wat daarmee te maken heeft – daarom zijn we gekomen. Als voorganger hoorden we het hem zeggen en probe- ren we het voorlopig niet te vergeten: Je wordt niet gedwongen, maar je mag. God zegt: Je mag Mij liefheb- ben en dat vandaag weer waar maken.

Ds. Chris Koole