Een nieuwe start maken

Al wie één met Christus is,
is een nieuwe schepping,
al het oude is voorbijgegaan,
zie het is nieuw geworden! (2 Kor. 5: 17)

Zo klinkt op deze doopdag voluit het goede nieuws van het evangelie! Eén met Christus ben je een nieuwe schepping. Als op de eerste dag van de week; God roept het licht tevoorschijn. Zo roept Hij jou en mij tevoorschijn in het licht van Christus. Nieuwe schepping ben je, een nieuw mens in Christus’ naam.

Het evangelie is om bij op te ademen, om in thuis te komen. En Paulus laat dat vandaag volop horen. Geen ouderwetse boodschap die niet meer voor vandaag is. Maar nieuw als fris jong gras en als een pasgeboren baby. Zo ziet God ons in Christus aan.

Temidden van alle sombere geluiden over de kerk, van de drama’s die zich voltrekken op het wereldtoneel, is het ook een wat verwarrend geluid. Midden in je gewone leven, na de vakantie zit je er zo weer midden in, werkdruk, dagelijkse zorgjes, kerkenwerk, alles gaat weer door. Het oude draag je ergens zomaar weer bij je. Gewoon op dezelfde voet verder gaan als gisteren, als vorige week.

Soms stap je, moe van de sleur, in een nieuwe uitdaging, maar je neemt jezelf altijd mee. En nieuw is al snel weer oud. Net als het nieuws. Voordat de krant is uitgekomen, is het al weer ingehaald.

Nieuwe schepping

Geregeld kun je je voornemen om opnieuw te beginnen. Afstand te nemen van je oude leven. Een nieuwe start maken. Alsof je een nieuwe jas aandoet en nieuwe gewoontes gaat aanwennen, om meer te worden wie je wilt zijn. Of om los te laten wat je dwars zit. Gemakkelijk is dat meestal niet. En vanzelf gaat het nooit.

Bij de catechisatie vonden de meiden van de jongste groep een paar weken terug de dozen met alle kostuums van de kerstmusical. Ze waren niet te houden, dat begrijp je. “Mogen we ons verkleden?!” In een mum van tijd waren ze herder, engel, noem maar op. Voor even iemand anders, gewoon, zomaar op een dinsdagavond.

Zoals het met carnaval gaat. Of met het Joodse poerimfeest. Maar onder dat kostuum, die verkleedjurk, zit altijd je eigen zelf.

Al wie één met Christus is,
is een nieuwe schepping.
al het oude is voorbijgegaan,
zie het is nieuw geworden! (2 Kor. 5: 17)

Dat is dus niet voor even. Op een achternamiddag een ander pak aan en je bent nieuw, vernieuwd.
Nee, je krijgt een nieuw leven. Je wordt een nieuw mens. En dat alles door Jezus Christus. Niet omdat je zelf zo hard er voor werkt, of er naar streeft, altijd hoger en altijd beter. Maar hierdoor, zegt Paulus: door de dood van Jezus.

Eén mens is voor allen gestorven, toen, op Golgotha. Maar wij sterven met Hem mee. Niet zozeer de lichamelijke dood, als je adem stokt, en je hart stopt met kloppen. Maar dat oude leven. Van schuld en slechtheid, van ongehoorzaamheid en van vreemde machten waar je in vast zit, waar je in verstrikt bent geraakt. Dat oude leven sterf met Jezus mee aan het kruis.
Dat is ook het beeld van het doopwater he, dopen zou eigenlijk in de rivier moeten, dat je helemaal er in ondergaat, als in de dood. In dat water leg je je oude leven af.

Maar dan wordt de steen van het graf al opgelicht. Dood en opstanding horen bij elkaar. Jezus is voor allen gestorven en wij sterven met Hem mee. Maar uit dat water staan we met Christus mee op in een nieuw leven. Hij is opgestaan uit die dood. En Hij sleept je als het ware mee uit het water en je bent als nieuw geboren. Een nieuwe schepping.

En alles is anders. Alles is anders. Je leeft niet langer voor jezelf, maar voor Christus. Jezus dood en opstanding zetten heel je leven in een nieuw perspectief. Je bekijkt het niet meer vanuit je zelf, met de taal van de wereld. Maar je ziet vanuit Jezus. Alles nieuw.

Dat is het ook het kritische van het evangelie. Ik leef niet meer voor mijzelf. En het is alsof je steeds weer uit dat water van de dood getrokken moet worden. Omdat je wél voor jezelf leeft. En zomaar weer gebonden bent aan dat oude leven. Dat trekt ook aan je. Die verleidingen, en die vreemde goden, dat streven naar zelfontplooiing en naar kortstondig geluk of een directe vervulling van je verlangens. Het kritische van het evangelie. Ik leef niet voor mijzelf, maar voor Christus.

En dát, dát is nou het bevrijdende. Waarvan we alleen maar kunnen zingen en juichen, God dag aan dag voor danken. Voor de dood en het leven van Christus, waarmee hij als het ware met ons van plek wisselt. Jezus de zonde en de last, jij de bevrijding en de gerechtigheid. Dat is die nieuwe schepping. Je ontvangt het leven van Christus.

En daar doe je zelf niets aan. Nieuw leven kun je alleen maar ontvangen, niet zelf creëren. Het is een geschenk van de Vader, door zijn Zoon, aan jou.
Het evangelie van scheppende vernieuwing is geen oud verhaal van toen, lang geleden. Integendeel. Vandaag schenkt Christus jou voor het eerst of opnieuw zijn eigen leven. Een nieuw leven.

Waar wordt dat meer zichtbaar dan in de doop. Juist ook die vreugde en blijdschap en verwondering.

Jongens en meiden, de meesten van jullie zijn wel gedoopt. Kijk straks gewoon nog eens heel goed, als Isar wordt gedoopt. Jezus zegt: ik geef je een heel nieuw leven.
En je zoekt naar wie je bent, naar wat je kunt en hoe je toekomst zal zijn. Maar zorg dat je dit nooit vergeet: wie in Jezus gelooft, ontvangt van Hem een heel nieuw leven.

Alles wordt nieuw
Al het oude is voorbijgegaan,
zie het is nieuw geworden! (2 Kor. 5: 17)

Met het water van de doop wordt dit evangelie over jouw leven uitgeschreven. Isar ontvangt een nieuw leven. En de doop herinnert ons aan Jezus dood en opstanding. Aan onze eigen doop. Nieuwe schepping in Gods naam.

En waar alles om ons heen naar het einde lijkt toe te gaan, waar regeringsleiders onder grote druk staan, mensenrechten onophoudelijk geschonden worden, waar wij ons zo vreselijk machteloos en verontrust voelen, klinkt dit evangelie. Alles wordt nieuw!

Zo wordt in de doop Gods toekomst zichtbaar. Hij maakt alle dingen nieuw. Vandaag al. Waar wij nieuw leven ontvangen uit Gods hand. Als een voorbode van de schepping die vernieuwd zal worden. En in Christus naam voegen wij ons in die werkelijkheid. Die van de andere kant komt, want woorden te groot en te hoog voor ons. Maar in Zijn naam klinken ze voluit. Alles is nieuw geworden. Het is de werkelijkheid van God waar wij in wonen. Het vraagt geloof en vertrouwen om je daarin te voegen.

En het evangelie trekt je blik altijd breder. Want God heeft in Christus de wereld met zichzelf verzoend. Niet alleen die ene, die enkele mens. Niet zomaar wat individuen. Maar God heeft de wereld met zichzelf verzoend. Een wereld die daar maar nauwelijks weet van lijkt te hebben. Maar wat God in zijn Zoon gedaan heeft, is onomkeerbaar.
En daarom, één met Christus ben je een nieuw mens. En word je met beide benen in deze wereld gezet. Die Gods wereld is. Zijn naam staat over haar uitgeschreven. En zo bezien wij deze wereld, de mensen om ons heen, niet naar menselijke maatstaven, maar met de liefde van God.

En wij bidden, Heer, schep in ons een nieuw hart en vernieuw mijn leven, dag aan dag. Opdat ik niet mijn oude leven leef, dat mij neerdrukt en mijn ogen neerwaarts doet slaan. Maar het nieuwe leven, in Christus naam. Dan leef ik met opgeheven hoofd. Verwacht ik zijn toekomst. Alles wordt nieuw.

Amen.

Zondag 6 maart 2016, 4e van de Veertigdagentijd, doopdienst
2 Korinthe 5: 14-21
Schoonhoven (De Hoeksteen)
Ds. Hanneke Ouwerkerk