Rechtvaardigheid

Rechtvaardigheid appelleert terug op preken, die in de Hoeksteen te beluisteren waren.allereerst aan een zorgvuldige omgang met elkaar. In weidser perspectief gaat het om de inrichting van de maatschappij en de wereld aan de hand van eerlijke wetten en regels. 

In de Bijbel behoort rechtvaardigheid tot de kernbegrippen. Meerdere dingen spelen daarbij een rol, zoals zuivere rechtspraak en eerlijke handel – zonder bedrog en uitbuiting. Profeten nemen het nadrukkelijk op voor mensen aan de onderkant van de samenleving. Met name de wees, weduwe en vreemdeling hebben een speciale plek in Gods hart. Wie zelf genoeg heeft om van te leven, wordt opgeroepen royaal met hen te delen. In de Bergrede (Matt: 5-7) geeft Jezus zijn versie van de ‘gulden regel’, als samenvatting van het Oude Testament: ‘Behandel anderen dus steeds zoals je zou willen dat ze jullie behandelen.’ Toch gaat het Jezus om meer dan een algemene regel. Rechtvaardigheid is de levenshouding van iemand die oog heeft voor de nood van zijn naaste en bereid is ‘meer dan het gewone’ te doen.

Concreet betekent dat: die ander royaal laten delen in je rijkdom, je aandacht en ook in je vergeving. Dat staat Jezus voor ogen in zijn appèl: ‘Zoek eerst het koninkrijk van God en zijn gerechtigheid’. (Matt. 6:33) Bijbelse gerechtigheid kijkt niet naar wat iemand toekomt, maar naar wat iemand nodig heeft. Het kan rechtvaardig zijn bij een erfenis een arm familielid een groter deel te geven. Ook kan het zijn dat een mens vooral vergeving nodig heeft om door te kunnen met zijn leven. God weet hoe belangrijk dat is, ook als het een mens eigenlijk niet toekomt. Daarom staat zijn genade niet op gespannen voet met zijn rechtvaardigheid, maar zijn die twee onlosmakelijk met elkaar verbonden.

Ds. Jan Offringa in ‘Doornse Levenskunst’