Reiservaring … deel 4

Reiservaring 31 juli 2015 t/m 2 augustus 2015

Vrijdag 31 augustus was de eerste werkdag op de bouwplaats waar we 4 lokalen bij een bestaande school bij zullen bouwen. Vier jaar eerder zijn aan deze school al lokalen aangebouwd. Door de groei op de school zijn weer drie lokalen extra nodig. Er staat een volle week bouwen op de planning. De Kenianen hadden al wat voorwerk gedaan. De fundering was op Gods rots gebouwd. En nog waterpas ook. Er was door de kinderen van de school een hele opening voorbereid, waarbij het Keniaanse en Nederlandse volkslied gezongen werd, de vlag werd gehesen en het lot bepaalde dat William den Besten de eerste steen mocht leggen

Daarna kon de bouw echt beginnen. Alle afgeleverde stenen werden door een goed samenwerken direct naar de bouwplaats gebracht. Iedereen droeg zijn steentje bij! We vormde een lange rij en iedereen raakte elke steen minsten één keer aan. Zoals in Marcus 2 de vier vrienden samenwerkten om voor hun verlamde vriend Jezus te bereiken, zo werkten wij met 29 man samen om in Jezus naam de school verder te bouwen en de stenen op de bouwplaats te krijgen. De bouwvakkers begonnen met metselen, de anderen met het knippen van de flanelplaten. Deze worden in Nederland tegenwoordig niet meer gebruikt, maar zijn daar nog effectief voor het vertellen en illustreren van Bijbelverhalen.

Zaterdag werd op de Annaland school, zoals hij heet, doorgewerkt door een deel van de groep. Het andere deel heeft de markt van de stad verkend. Daarbij was het de kunst om als blanke net zoveel af te kunnen dingen als de Kenianen. Mocht dat niet gelukt zijn, dan hebben we de Keniaanse economie weer een beetje gestimuleerd.
Zondag 2 augustus hebben we een kerkdienst bijgewoond waar 3000 man op af kwam. Casper den Besten heeft ons als groep geïntroduceerd en verteld waarom we in Kenia zijn. We zongen voor de gemeente daar het lied ‘We are one in the Spirit’. Want in Zijn Geest zijn we allen één. Hollanders, Kenianen, Schoonhovenaren of Polsbroekers. De Geest maakt ons één. Na afloop van de dienst dronken we koffie met de predikant, die zich tijdens ons koffiemomentje moest excuseren, om zijn derde preek van die dag te houden. Die kerk kende namelijk drie kerkdiensten achter elkaar.

Op de terugweg wilden we langs het huis van Phillip, onze gids, rijden. Door de regen verzakte onze bus. Na drie kwartier wachten in het huis van Phillip kwam er een trekker. Na nog een half uur duwen kregen we de bus los en konden we naar huis. Na thuiskomst stond ons een warme maaltijd te wachten. De rest van de middag werd er gevoetbald, gelezen en gezond in de achtertuin van het guesthouse. ’s Avonds werd er een stukje van de kerkdienst van de Bartholomeüskerk teruggeluisterd, waarin we in het welkomstwoord genoemd werden en er in het orgelspel het ‘We ar one in the Spirit’ gespeeld werd. Dit zongen wij die ochtend ook in ‘onze’ kerk. Zo voelden we ons verbonden met onze broeders en zusters in Nederland.