Teveel om op te noemen zijn wij door hem bemind

“Ik weet niet waarheen, ik wil geen hemel, ik wil de aarde. Ik wil dat mijn hart het houdt en dat jij mijn rots bent voor eeuwig. Ver weg van jou is het geen leven. Dicht bij je komt het wel goed.” (Huub Oosterhuis over Psalm 73:26v)

Het paasfeest is een feest van optimisme. In de winkeletalages wordt ons voorgehouden: Vrolijk Pasen ! Het voorjaar is echt begonnen. De eerste vogels beginnen aan hun hoogste lied. Paasfeest verjaagt de grauwheid van de wintertijd met frisse gele kleuren. Het vertelt ons van de op handen zijnde zomer.

Het paasfeest is een feest, waarbij we onszelf in een blijde stemming werken. Daarvan zeg ik geen kwaad woord. Optimisten, mensen die geneigd zijn om de dingen van de beste kante te bekijken, zijn een weldaad . En al helemaal in een tijd, waarin mensen elkaar en alles enkel op de economische waarde beoordelen. Mooi – optimisten helpen de wereld vooruit.

Wat is nu het verband van dit paasfeest met wat de psalmdichter in de bijbel beschrijft ? Deze dichter is allesbehalve een optimist; hij beklaagt zichzelf. Er zijn nogal wat mensen, die het beter getroffen hebben in het leven. Ze zijn gezond, sterk en welvarend. En die bekommeren zich niet om God, terwijl hij zelf het wel allemaal serieus neemt. Hijzelf kan het niet goed met God eens worden.

Wanneer het voorjaar wordt en mensen in een vrolijke stemming komen, is er vast iemand die niet kan meedoen en die zichzelf in de woorden van Psalm 73 herkent. (En misschien bent u dat wel, beste lezer.) Mijn lichaam begint het op te geven; ik kan het niet meer aan. “Ik wil dat mijn hart het houdt en dat jij mijn rots bent voor eeuwig.”. In die angstig makende momenten richt de psalmdichter het vertrouwen op God. “Ver weg van jou is het geen leven. Dichtbij je komt het wel goed.” Misschien niet zo’n verkeerd idee, om op een vreugdeloos moment in je leven de psalmen te lezen. In gesprek met Psalm 73 word je gewaar wat een mens van de ene Heer en levenmakende God hoopt. Ook wanneer dat in strijd is met de ervaring en wanneer de verleiding groter wordt om het maar op te geven.

En in het evangelie hoor je hetzelfde, maar dan in weer andere hooggestemde bewoordingen: hoe de ene Heer het beeld en het overstromende leven van Christus zijn Zoon in ieder mens wekt en met anderen samenbindt tot een lichaam. En de kerk zingt er onbeschaamd blijmoedig over hoe de ene Heer dat doet in ieder die ingedoopt werd in het mystieke lichaam van Christus. “Wat wij in Hem bezaten is altijd om ons heen, als zonlicht om de bloemen, een moeder om haar kind. Teveel om op te noemen zijn wij door hem bemind”. Het is bijna onmogelijk, om je nog langer stil te houden, als het paasfeest met al die vrolijke liederen is gekomen.

Zeg zelf: Ga je niet onwillekeurig mee-neuriën en meebewegen? Wie weet wat er met u gebeurt, als het zondag 31 maart geworden is.

Ds Chris Koole