Verboden voor …

Bij een kerk in Den Haag zag ik laatst een bordje:’ Verboden voor honden’. Iemand (een jongen die zich verveelde tijdens het koffiedrinken na de dienst?) had de ‘h’ in een ‘z’ veranderd. Dat leidde bij veel voorbijgangers tot een glimlach op het gezicht. Het is een leuke vondst, en ‘ Verboden voor zonden’ lijkt een toepasselijke tekst voor een kerk, toch?

Het bordje bracht me in verwarring. In de kerk is er ruimte voor iedereen, klein of groot, arm of rijk, gezond of ziek, heilig of heiden. Dat is de kern van de zaak: iedereen is welkom, iedereen mag meedoen, we sluiten niemand buiten. Het is nog een hele opgave om dat werkelijk waar te laten zijn. Het is gemakkelijk om iedereen mee te laten doen als we allemaal vrienden zijn. Het wordt echter pas de moeite waard als we ook iedereen mee laten doen als we niet echt vrienden zijn.

Het is misschien nog wel te verdedigen: wel toegankelijk voor zondaars, maar niet voor zonden. Het gedrag wordt dan verboden, maar niet de persoon. Toch is dat volgens mij niet de bedoeling. Hoe kan ik zonder zonden de kerk binnengaan? Juist dat ik met al mijn fouten welkom ben, telkens weer, geeft zoveel ruimte dat ik ook aan anderen de ruimte kan geven. Dan kan ik ook anderen accepteren met al hun eigen-aardigheden en eigen-onaardigheden.  Dan kan ik zingen met gezang 436:

Die mij oordeelt, spreekt mij vrij / Hij heeft zelf mijn schuld gedragen
En mijn zonden weggedaan / Jezus neemt de zondaars aan. 

Of de plaatselijke kerkenraad het met mijn analyse van de tekst eens was, weet ik niet. Wel was twee weken later het bordje verwijderd.

Adriaan van ’t Spijker