Zien wat er niet is

In  St. Maximin La Sainte Baume (in de Provence) staat de kathedraal van Maria Magdalena. Volgens de legende is Maria Magdalena na de opstanding uiteindelijk in Frankrijk geland. In de kathedraal van St. Maximin La Sainte Baume ligt zij begraven. De kathedraal ligt boven op een berg (een licht op een berg dat niet verborgen kan blijven) en is van verre te zien. Hoewel de kerk nooit helemaal is afgebouwd is het een indrukwekkende gebouw in een verder wat slaperig dorpje.

Binnen in de kerk is veel te zien. Er is een heel mooi retabel met afbeeldingen van het lijdensverhaal, een groot orgel en een mooie preekstoel. Wat de kerk echter het meest bijzonder maakt, is de schedel van Maria Magdalena. In een crypte onder de kerk is de sarcofaag van Maria Magdalena te zien, en apart daarvan, in een reliekhouder, haar schedel.

Ik weet zeker dat de schedel die te zien is, niet die van Maria Magdalena is. Ik durf ook wel te stellen dat heel veel andere mensen serieus twijfelen aan het verhaal dat Maria Magdalena in Frankrijk is geland en daar begraven ligt. En toch komen er veel mensen kijken.

Dat is het vreemde aan geloven. We zien iets of we lezen iets dat eigenlijk niet kan. We horen een verhaal over opstaan uit de dood. Tegen alle machten in geloven we dat. Dat is wat geloven zo mooi maakt: het onmogelijke blijkt mogelijk. In de wanhoop gloort altijd weer de hoop op God, die ons nimmer zal verlaten.