Lied zonder woorden

In de oase, waar ik ben gekomen,
reiken de bomen mij de hemel aan.
Ik mag herleven in een nieuw bestaan,
waar ik in de woestijn slechts van kon dromen.

Hier heeft de liefde mij ter hand genomen
en ben ik in vuur en vlam op zoek gegaan
naar woorden, opdat jij mij zou verstaan.
Ik wilde dichter, dichter bij jou komen.

Een stroom van woorden droeg ik naar de bron
die gaandeweg verdampten in de zon.

Met lege handen staar ik nu omhoog,
maar zie geen zon meer en met spijt vervuld,
verduisterd door mijn eigen ongeduld,
wacht ik het teken van de regenboog.

Tekst van Cobi Kromhout van de Meer

Een gedachte over “Lied zonder woorden”

  1. Heel mooi zo’n gedicht Cobi. Ik mag hopen dat er nog meer van zulke parels aan je pen mogen ontsnappen

Reacties zijn gesloten.